Θρησκευτικός Τουρισμός – Εννοιολογική προσέγγιση – Ορισμός

Θρησκευτικός Τουρισμός – Εννοιολογική προσέγγιση

Ο Θρησκευτικός Τουρισμός είναι υποκατηγορία του πολιτιστικού τουρισμού, εφόσον:
– η θρησκεία είναι στοιχείο του πολιτισμού
– τα θρησκευτικά μνημεία (εκκλησίες, μοναστήρια) είναι πολιτιστικά στοιχεία
– οι θρησκευτικές εκδηλώσεις (εορτές πανηγύρια, τελετές) είναι πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Αποτελεί και για έναν ακόμη λόγο υποκατηγορία του Πολιτιστικού Τουρισμού, εφόσον οι μετέχοντες σε οργανωμένα προσκυνήματα διαθέτουν συχνά μια μέρα επιπλέον για επίσκεψη σε επιλεγμένα τουριστικά αξιοθέατα.

Πολιτισμικός Τουρισμός:

Σχετίζεται με τον πολιτισμό μιας χώρας ή περιοχής. Είναι η μετακίνηση ανθρώπων σε πολιτιστικά αξιοθέατα μακριά από την καθιερωμένη περιοχή κατοικίας τους, με την προϋπόθεση να συλλέξουν νέες πληροφορίες και εμπειρίες ώστε να ικανοποιήσουν τις πολιτιστικές τους ανάγκες. Σε αυτές τις πολιτιστικές ανάγκες μπορεί να συγκαταλέγεται η σταθεροποίηση-στερεοποίηση της προσωπικής πολιτιστικής ταυτότητας κάποιου, μέσω της παρατήρησης του “εξωτικού” άλλου/ξένου.

Θρησκευτικός Τουρισμός (Religious Tourism) και Προσκυνηματικές περιηγήσεις (Pilgrimage Tours) –ως μορφή Πολιτιστικού Τουρισμού:

Δεν αφορά μόνο τους καθαρούς προσκυνητές, αλλά και τους ευσεβείς περιηγητές, τους φιλέρευνους τουρίστες και τους θαυμαστές της βυζαντινής τέχνης. Πρόκειται για μια εξαιρετικά γρήγορη αναπτυσσόμενη μορφή θεματικού τουρισμού που έχει γνωρίσει ιδιαίτερη άνθηση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Ορισμός «Θρησκευτικού Τουρισμού»

Ο Θρησκευτικός Τουρισμός είναι μια μορφή τουρισμού ειδικού ενδιαφέροντος που παρακινείται, εν μέρει ή αποκλειστικά, από θρησκευτικά κίνητρα και συγκεκριμένα από την επιθυμία του ατόμου να μετακινηθεί από τον τόπο της μόνιμης κατοικίας του με σκοπό να επισκεφθεί ένα χώρο που θεωρεί «ιερό» (π.χ. ναό, μοναστήρι κ.α.), επιλέγοντας συχνά συγκεκριμένο χρόνο (Μεγάλη Εβδομάδα, δεκαπενταύγουστο, θρησκευτική πανήγυρη, εορτή Αγίου κ.α.) και αναζητώντας την επικοινωνία με το θείο ή την ικανοποίηση θρησκευτικών αναγκών (εκπλήρωση τάματος, παράκληση για κάποια χάρη, ένδειξη ευγνωμοσύνης κ.α.). Οι μετακινήσεις αυτές δεν έχουν αποκλειστικά προσκυνηματικό χαρακτήρα, καθώς μπορεί να αφορά άτομα που επιθυμούν να περιηγηθούν σ’ έναν χώρο με σκοπό με σκοπό να θαυμάσουν μνημεία με πλούσια αρχιτεκτονική, υψηλής ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας.

Ο «Θρησκευτικός Τουρισμός και οι προσκυνηματικές περιηγήσεις» στην ξενόγλωσση ορολογία

«Religius Tourism and Pilgrimage Tours»:

Στα αγγλικά ο «Θρησκευτικός Τουρισμός» αποδίδεται με τον όρο «Religious Tourism» («ριλίτζιους τούρισμ»), ενώ οι «Προσκυνηματικές Περιηγήσεις» με τον όρο «Pilgrimage Tours» («πίλγκριμιτζ τούρς» / Pilgrim= ο προσκυνητής /Pilgrimage=το προσκύνημα). Ο όρος «Pilgrimage» που σημαίνει «πρσκυνητής» έχει τις ρίζες του στην λατινική λέξη «peregrinus» που σήμαινε τον ξένο που ζούσε έξω από την περιοχή της Ρώμης. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται σήμερα για να αποδώσει την έννοια του προσκυνηματισμού όχι μόνο σε θρησκευτικά μνημεία αλλά και σε ιστορικούς τόπους και μνημεία πολιτιστικού ενδιαφέροντος («cultural pilgrimage»).

Άλλοι συναφείς όροι που χρησιμοποιούνται είναι οι εξής: «faith tours» (=ταξίδια πίστης), «biblical tours» (=βιβλικά ταξίδια), «religious tours» (=θρησκευτικά ταξίδια).